Bezpośrednio po wojnie, w latach 1946–1948, Wodecki był członkiem ZNMS i PPS, później od 1948 do 1981 – PZPR. Jego zaangażowanie po Sierpniu 80 spowodowało, że internowano go po 13 grudnia 1981 i kiedy został z internowania zwolniony, przeszedł na emeryturę i zdecydował się zmienić zajęcie: kupił grunt pod Wrocławiem i osiedlił się w Ligocie Pięknej niedaleko Wrocławia. Tam wypracował sobie licencje mistrza ogrodnictwa i pszczelarstwa, tam też mógł pozwolić sobie na to, by mieszkały z nim liczne psy i koty. W 1992 roku zdecydował się jednak ponownie podjąć współpracę z prasą. Od 1993 pisał regularnie felietony („Racje i aberracje”) do swojej dawnej gazety, która przekształciła się w tym czasie w Gazetę Wrocławską. Odszedł z niej w 2005 roku, kiedy weszła w skład koncernu Polska The Times, ale nadal pisywał felietony: teraz już dla lokalnej Nowej Gazety Trzebnickiej, pod wspólnym tytułem „Na przyzbie” (później, kiedy zaczęło mu odmawiać posłuszeństwa zdrowie, przekształconym w „Na przyzbie przyszpitalnej”).