Najbardziej fascynujący w dzisiejszym odbiorze jest, zdaniem naukowca, opisany świat samej Paradyzji: „jednocześnie szary i kolorowy, prosty i złożony, oficjalny i ukryty”.
Nawiązania Nazwy odgrywają dużą rolę w zniewoleniu mieszkańców Paradyzji. Nazwa „sztucznej planety” jest zniekształconym fonetycznym zapisem angielskiego słowa paradise (raj) i sugeruje jej doskonałość. W rzeczywistości jest ona odległa od raju i przypomina raczej karną kolonię. Z kolei planeta, na której położona jest Paradyzja została nazwana Tartarem. W mitologii greckiej Tartar to najmroczniejsza i najniższa część krainy podziemia, w której przebywały dusze skazanych na wieczne cierpienie, co ma sugerować, jak trudne warunki panują na planecie. W rzeczywistości jest to miejsce, gdzie mieszkają wybrani, władcy Paradyzji.
Jeden z bohaterów powieści nazywa się Nikor Orley Huxwell, co jest anagramem nazwisk dwóch twórców literatury antyutopijnej, Aldousa Huxleya i George’a Orwella.
Przypisy
Kategoria:Powieści Janusza Zajdla Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1984 roku Kategoria:Utwory literackie, których akcja toczy się w kosmosie Kategoria:Fantastyka socjologiczna