Napiętnowany anioł (oryg. ros. Запечатленный ангел) – opowiadanie Nikołaja Leskowa, opublikowane po raz pierwszy w 1873 na łamach pisma Russkij wiestnik.
Treść W dzień św. Bazylego, w zajeździe w stepie na Powołżu, chłop MarekImiona bohaterów podano w tłumaczeniu na język polski, tak, jak w przekładzie opowiadania. opowiada przypadkowo zebranym słuchaczom historię cudu, jakiego miał doświadczyć. Wcześnie straciwszy rodziców, całe życie pracował jako kamieniarz w wędrownym artelu staroobrzędowców-bezpopowców, kierowanym przez Łukę Kiryłowa. Był on wielkim miłośnikiem ikon i posiadał znaczny zbiór zabytkowych greckich i rosyjskich wizerunków świętych. Wszyscy członkowie spółdzielni podziwiali ikony, w szczególności dwie: Matkę Boską w czasie modlitwy w ogrodzie oraz Anioła Stróża.
Pewnego dnia artel zostaje zatrudniony przy budowie mostu na Dnieprze. Na miejscu staroobrzędowcy budują tymczasowa molennę. Kierujący budową Anglik szanuje swoich pracowników, nikt nie prześladuje starowierców z powodu wyznania. Tymczasem jeden z członków artelu, Pimen, nawiązuje różne znajomości w pobliskim mieście, m.in. z żoną miejscowego urzędnika. Kobieta już wcześniej interesowała się staroobrzędowcami;