W Napiętnowanym aniele Leskow wprowadził jako narratora robotnika Marka, człowieka bystrego, a równocześnie łagodnego i nieśmiałego, szczerze pobożnego i zarazem obdarzonego zmysłem obserwacji. Marek opowiada o minionych zdarzeniach w sposób barwny, ale i precyzyjny, wyraża pokorę wobec religii i świętości, choć posługuje się także ironią. Opowiadanie o zdarzeniach niewiarygodnych brzmią w jego relacji zupełnie naturalnie i zwyczajnie.
Jeden z bohaterów opowiadania, kierownik staroobrzędowego artelu Łuka Kiryłow, jest typowym dla twórczości Leskowa „mężem sprawiedliwym” – człowiekiem z ludu o wytrwałym i dobrym charakterze, moralnej sile, gotowości do bohaterskich czynów, prostym, lecz dalekosiężnym rozumie.
Recepcja Napiętnowany anioł, obok powstałego w tym samym roku opowiadania Kler katedralny, zajmuje szczególne miejsce w twórczości Leskowa. Dzieła te zostały bowiem wysoko ocenione przez liberalnych krytyków literackichW. Jakubowski, Wstęp [w:] M. Leskow, Utwory wybrane, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s.XXXVIII-XXXIX..