4 października przyszedł na świat ich syn, Maria Albert Jerzy Franciszek Stanisław. Andrzej Jochelson miał trudności ze znalezieniem pracy. Wkrótce jednak, dzięki zapewnieniu przyjaciół, że jest aryjczykiem, zatrudniono go w Heers Unterkunft Verwaltung (Administracja Budynków Wojskowych). Następnie podjął pracę w Generalnej Dyrekcji Monopoli. Jednocześnie studiował historię sztuki u prof. T. Dobrowolskiego. W grudniu 1942 narodziło się drugie dziecko Jochelsonów, Maria. Ich sytuacja finansowa była coraz lepsza, dzięki czemu od listopada 1944 mogli zaopiekować się szpitalem utworzonym na Czerwonym Prądniku. Rodzinna sielanka zakończyła się wraz z wybuchem powstania warszawskiego: 6 sierpnia 1944 Andrzej Jochelson został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Komendantem obozu był osobisty wróg Jochelsona, Kurt Luckau, który dopisał przy jego nazwisku, że jest Żydem. Jednakże dzięki staraniom żony udało mu się udowodnić swoje prawdziwe pochodzenie i opuścić obóz. Zbliżał się koniec wojny. Ojciec Andrzeja zachorował na gruźlicę. Rodzina potrzebowała pieniędzy na leczenie. Andrzej nie miał stałych zarobków, a zgromadzony majątek się wyczerpywał. Był sponsorem Teatru Lalki i Aktora „Groteska”, gdzie miał bezpłatną posadę dyrektora administracyjnego.