kongruentne104975RL+β0⇔γ0 perytektyczna102267,4Sγ1+Cu⇔α2 perytektoidalna36377,25Tβ0⇔β+γ0 eutektoidalna96470,6UL+β⇔β0 perytektyczna103770,9Wβ⇔Cu+γ1 eutektoidalna56776,1YL⇔Cu+β eutektyczna103284,4ZL⇔Cutopnienie miedzi1084,87100
W układzie glin-miedź można spotkać z poniższymi fazami stałymi: Roztwory stałe czystych pierwiastków to miedź (α) o sieci regularnej ściennie centrowanej (A1) i glin o sieci regularnej ściennie centrowanej (A1). Faza β o strukturze regularnej przestrzennie centrowanej jest stabilna przy wysokich temperaturach w zakresie 70,6 do 82%at. miedzi. Wydziela się ona w wyniku topnienia kongruentnego w temperaturze około 1049 °C (pkt. P). Dwufazowy obszar (Cu+β) występuje między temperaturą eutektyczną (pkt. Y) i przemianą eutektoidalną β⇔γ1+Cu (pkt. W) w temperaturze około 567 °C. Rozpuszczalność glinu w miedzi zaczyna maleć po przemianie perytektycznej (pkt. U). Faza α2 powstaje w wyniku przemiany perytektoidalnej miedzi i fazy γ1 (pkt. S). Faza charakteryzuje się upakowaną siecią regularną ściennie centrowaną. Linia solvus miedzi nie jest jednoznacznie wyznaczona. Szacuje się, że obszar dwufazowy (Cu+α2) jest stabilny dla niskich temperatur w zakresie 78–81%at. miedzi. Fazy międzymetaliczne występujące w układzie Al-Cu są twarde i trudno obrabialne. Należą do nich przede wszystkim fazy z zakresu 58–70%at.