Flagin jest początkowo człowiekiem pozbawionym jakichkolwiek wartości moralnych. Ani po spowodowaniu (poprzez uderzenie z biczem i strącenie z wozu) śmierci mnicha, ani po zabójstwie Tatara w pojedynku o konia nie czuje wyrzutów sumienia. Dopiero pobyt w obozowisku Tatarów czyni z niego patriotę gorąco przywiązanego do Rosji, zaś spotkanie z Gruszą rozpoczyna jego przemianę w sferze moralnej. Flagin stopniowo staje się "mężem sprawiedliwym"W. Jakubowski, Wstęp [w:] M. Leskow, Utwory wybrane, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s.XLV-XLVII – człowiekiem z ludu o wytrwałym i dobrym charakterze, moralnej sile, gotowości do bohaterskich czynów, prostym, lecz dalekosiężnym rozumieJ. Nagibin, O Leskowie [w:] M. Leskow, Napiętnowany anioł i inne opowiadania, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1984, , s. 430–434. Z subtelnym humorem przedstawiony jest bohater jako posłusznik – równocześnie troszczy się o ojczyznę i jest gotowy w razie czego walczyć o nią, w codziennym zaś życiu klasztornym bierze udział w absurdalnych epizodach, jak strącenie świec w cerkwi.