Döme Sztójay (ur. 5 stycznia 1883 we Vršacu, zm. 22 sierpnia 1946 w Budapeszcie) – węgierski generał, dyplomata, polityk pochodzenia serbskiego. W czasie II wojny światowej premier Królestwa Węgier (III 1944 – VIII 1944), proniemiecki kolaborant współodpowiedzialny za Holocaust Żydów węgierskich.
Historia Urodził się w serbskiej rodzinie jako Dmitrije Stojaković (Димитрије Стојаковић) w komitacie Temes. Wstąpił w szeregi Armii Austro-Węgier i w 1902 ukończył szkołę kadetów w Peczu. Studia wojskowe kontynuował w Budapeszcie, a odbywszy służbę w różnych oddziałach, podjął studia w wiedeńskiej Akademii Wojskowej w latach 1907–1910. W 1910 skierowano go do prac sztabowych. Dosłużył się stopnia pułkownika podczas I wojny światowej. W jej trakcie służył również do 1917 w sztabie kierującym oddziałami w Bośni oraz w Dalmacji. Potem dowodził XXI Brygadą górską i grupą bałkańską w Wydziale Wywiadowczym przy dowództwie naczelnym armii. Po zwycięstwie węgierskiej rewolucji republikańskiej w październiku 1918 stanął na czele departamentu wywiadu, kontrwywiadu oraz ewidencji w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W latach istnienia Węgierskiej Republiki Rad był w 1919 szefem wywiadu i kontrwywiadu węgierskiej Armii Czerwonej.