Podporządkował ojczyznę Niemcom. Partie opozycyjne zostały rozwiązane i wprowadzono całkowitą cenzurę prasy. Żydzi zostali zamknięci w gettach i rozpoczęto wywożenie ich do obozów koncentracyjnych. Liczba żołnierzy węgierskich walczących na froncie została zwiększona do 300 tysięcy. Sztójay zezwolił na działalność faszystowskiego i antysemickiego ugrupowania strzałokrzyżowców, zdelegalizował związki zawodowe, więził przeciwników politycznych, wymuszał posłuszeństwo na lewicowych politykach i aktywistach, sprzeciwił się zaakceptowaniu władzy Horthyego, ten jednak nie zgadzał się na antysemicką politykę III Rzeszy. Pod koniec czerwca 1944 Horthy wystąpił przeciwko Sztójayowi i zakazał deportacji Żydów z Budapesztu. Po obaleniu 23 sierpnia 1944 proniemieckich władz Królestwa Rumunii (Ion Antonescu), które przeszło na stronę aliantów, regent zdymisjonował 29 sierpnia Sztójaya i odsunął go od władzy. Sztójay wycofał się z życia publicznego i nie zaangażował się w nie nawet po ustąpieniu Horthyego i przejęciu władzy przez strzałokrzyżowców. Mimo że w listopadzie 1944 został awansowany do stopnia generała broni w stanie spoczynku, były premier nie przyjmował żadnych funkcji.