Los warszawskiego getta był podobny do tego, który spotkał inne getta. Wraz z decyzją hitlerowców o podjęciu Ostatecznego Rozwiązania (Endlösung) – eksterminacji europejskich Żydów – rozpoczęła się w 1942 Akcja Reinhard, podczas trwania której (tj. do października 1943) zamordowano ok. 2 mln ŻydówW czasie Akcji Reinhard wymordowano 1,28 mln Żydów z 4 dystryktów Generalnego Gubernatorstwa, 530 tys. Żydów z dystryktu Galicja (włączony do GG 1 sierpnia 1941), 130 tys. Żydów z rejonu białostockiego których przewieziono do Treblinki oraz wiele mniejszych grup z obszaru GG ().. W jej ramach Niemcy deportowali i zamordowali większość Żydów przebywających w tym obszarze, wykorzystując przede wszystkim ośrodki zagłady w Bełżcu, Sobiborze i Treblince. Niezależnie od Aktion Reinhardt funkcjonował od końca 1941 roku ośrodek zagłady w Chełmnie nad Nerem (Kulmhof), położony na terenach wcielonych do Rzeszy. W Auschwitz-Birkenau również dokonywano masowych mordów, w tym na Żydach deportowanych z wielu krajów Europy.