Po zwycięstwie Hitlera w Niemczech, w łonie Kominternu narodził się pomysł utworzenia Frontu Ludowego. Politykę tę uzasadniano tym, że faszyzm był głównym zagrożeniem dla ruchu robotniczego, musiało więc dojść do sojuszu wszystkich sił antyfaszystowskich. W Wielkiej Brytanii polityka ta wyrażała się poprzez starania CPGB o sojusz z Partią Pracy. W 1935 Willie Gallacher został wybrany do parlamentu z ramienia partii komunistycznej. Gallacher został wybrany z okręgu w West Fife w Szkocji, w regionie znanym z rozwoju górnictwa węgla kamiennego. W 1930 CPGB krytykowało konserwatywny rząd za politykę ustępstw wobec nazistowskich Niemiec i faszystowskich Włoch. Na ulicach członkowie partii odgrywali wiodącą rolę w walkach przeciwko Unii Faszystowskiej pod wodzą Oswalda Mosleya, faszystowskie bojówki próbowały naśladować nazistów w antysemickich działaniach w Londynie i innych dużych miastach brytyjskich.

Po wybuchu wojny Z początkiem II wojny światowej w 1939, CPGB początkowo nadal wspierała walkę na dwóch frontach (wobec Chamberlaina w kraju i faszyzmu za granicą).