Niemcy zamierzali początkowo utworzyć posterunki policyjne w każdym rejonie. Jednakże rozwój ruchu partyzanckiego doprowadził do zmiany tych planów. Ostatecznie na obszarze Okręgu Generalnego „Białoruś” powstało 10 okręgów policyjnych, 3 komendy główne w Mińsku, Baranowiczach i Wilejce, 55 posterunków żandarmerii polowej, zasilonych policjantami oraz 72 posterunki policyjne pod niemieckim dowództwem. W maju 1943 r. ogólna liczebność pomocniczej policji porządkowej wyniosła 6850 osób + 1100 osób ze składu 13 Białoruskiego Batalionu Policyjnego SD. Do wiosny 1942 r. oddziały policji poniosły jednak bardzo duże straty w walce z partyzantką, która na okupowanej Białorusi było szeroko rozwinięta. Uzupełnienia, które pochodziły w większości spośród jeńców wojennych – czerwonoarmistów, nie wyrównały ich całkowicie.