W latach 1943–1944 powstały 48 Białoruski Batalion Schutzmannschaft w Słonimiu, 60 Białoruski Batalion Schutzmannschaft w Baranowiczach, 64 Białoruski Batalion Schutzmannschaft w Głębokim, 65 Białoruski Batalion Schutzmannschaft i Nowogródzki szwadron konny w Nowogródku, 65 Białoruski Batalion Schutzmannschaft w Słucku oraz 67 Białoruski Batalion Schutzmannschaft w Lidzie. W międzyczasie wiosną 1942 r. – z powodu narastającego rozwoju partyzantki sowieckiej – na okupowaną Białoruś została przerzucona część litewskich, łotewskich i estońskich batalionów Schutzmannschaft. W 1942 r. działały tam następujące oddziały policji pomocniczej: 46 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft, 47 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft, 48 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft, a także 51 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft i 52 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft, utworzone w Mohylewie oraz osiem batalionów z krajów bałtyckich (trzy litewskie, cztery łotewskie i jeden estoński). Ponadto latem 1942 r. z Frankfurtu nad Odrą na ziemie białoruskie trafił 201 Batalion Schutzmannschaft, podlegający bezpośrednio wyższemu dowódcy SS i policji Rosja „Centrum”, a z Krakowa 202 Batalion Schutzmannschaft. Siły te liczyły ponad 7,5 tys. ludzi. Na pocz. 1944 r.