Niemcy sformowali Białoruski Korpus Samoobrony, pełniący funkcje policyjne. Jesienią 1943 r. powołano pełnomocnego białoruskiego „opiekuna” policji, którym został kpt. Franciszek Kuszel. Faktycznie pełnił on jedynie funkcje propagandowe i reprezentacyjne. W okręgach utworzono stanowiska okręgowych „opiekunów”, zaś w rejonach – rejonowych.
Krótko po rozpoczęciu formowania przez Niemców na obszarze Okręgu Generalnego „Białoruś” pomocniczej policji porządkowej zaczęły być tworzone bataliony policji pomocniczej (Schutzmannschafts-Bataillone). W sierpniu 1941 r. do okupowanego Mińska przeniesiono 1 Pomocniczy Batalion Policyjny, sformowany w Białymstoku. Liczył ok. 480 ludzi, w większości Ukraińców, pochodzących z obozów jenieckich dla czerwonoarmistów, a także spośród cywilnych ochotników. Wkrótce utworzono w Mińsku tzw. batalion robotniczy. Oba miały ponad 900 ludzi. Były zdecydowanie niedostatecznie umundurowane, wyposażone i uzbrojone. Zimą 1941/1942 r. na ich bazie sformowano 41 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft i 42 Ukraiński Batalion Schutzmannschaft. Ich chrztem bojowym była likwidacja mińskiego getta. Od II poł. 1942 r. Niemcy tworzyli białoruskie bataliony Schutzmannschaft. Pierwszym był 49 Białoruski Batalion Schutzmannschaft, formowany w Gródku Ostroszyckim pod Mińskiem.