Zbliżająca się wojna spowodowała, że pod koniec listopada 1798 roku zaprzestano szycia nowych mundurów. Reformę mundurową musiano rozłożyć w czasie. right|thumb|Oficer kawalerii W czasie wojny z Neapolem, po zdobyciu Gaety, przystąpiono do formowania pułku kawalerii. Przewidziano dla niego umundurowanie wzorowane na dawnej kawalerii narodowej. Były to granatowe kurtki i spodnie z karmazynowymi wyłogami oraz rogata czapka. Warunki wojny wymusiły jednak stosowanie starych mundurów piechoty.
Dodatek do przepisu mundurowego kawalerii 7 marca nakazywał: "Oficerowie będą mieli srebrne akselbanty i kontrepolety jak piechota, znaki rangi będą na akselbancie; zresztą oficerowie i żołnierze będą ubrani jak 1 Legia, z tą różnicą, że oficerowie będą mieli czapki amarantowe z czarnym barankiem".
W wyniku reorganizacji legionów powstały nowe oddziały. Były to: batalion grenadierów, batalion strzelców oraz pułk ułanów. Wprowadzono zatem nowe rozróżnienia kit na czapkach w piechocie i w kawalerii. Sztab miał nosić kity niebiesko-biało-czerwone, grenadierzy pozostali przy kitach czerwonych, a strzelcy przy zielonych.