Józef Joachim Grzyb (ur. 20 marca 1895 we Lwowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 20 marca 1895 we Lwowie, w rodzinie Feliksa i Anieli z Riedlów. Miał brata. Ukończył sześć klas gimnazjum. Od 1913 należał do Związku Strzeleckiego.
4 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i walczył w 1 pułku piechoty. 24 grudnia 1914 w bitwie pod Łowczówkiem został ranny. W październiku 1917, po kryzysie przysięgowym został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Po przeszkoleniu we Włodzimierzu został wysłany na front włoski. W szeregach 6 pułku strzelców konnych walczył w bitwie nad Piawą. 14 listopada 1918 wrócił z frontu do Krakowa.
W 1918 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego i został przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów, w którego szeregach walczył w wojnie polsko-bolszewickiej – najpierw jako dowódca plutonu, a następnie kompanii. 30 lipca 1920 został mianowany z dniem 1 maja tego roku porucznikiem. Wyróżnił się 20 sierpnia 1920 w bitwie pod Ostrożanami, w trakcie której został ciężko ranny. Rozkazem Dowództwa 2 Armii L.1517/I z 1 września 1920 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy.