We wniosku o jego nadanie – popartym przez płk Edwarda Rydza-Śmigłego – czytamy m.in.:Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 5 pp Legionów. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W tym samym roku został odkomenderowany z pułku jako słuchacz wojskowych kursów maturalnych w Wilnie. Tam ukończył naukę w zakresie siódmej i połowy ósmej klasy gimnazjum. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1140. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu, a w 1923 do 40 pułku piechoty we Lwowie. Z dniem 31 lipca 1927 został przeniesiony w stan spoczynku. Był działaczem Związku Strzeleckiego we Lwowie, gdzie do 1934 był komendantem okręgu. W tym też roku, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”.