Securitologia
Źródła terminu securitologia należy poszukiwać w starożytnym Rzymie i w języku łacińskim. Nauki o bezpieczeństwie swoją nazwę wywodzą od łacińskiego securitas, co po polsku znaczy bezpieczeństwo. Przyrostek logos oznacza naukę, a więc securit(o)logia jest to nauka o bezpieczeństwie lub w liczbie mnogiej nauki o bezpieczeństwie. Securitologia należy do nauk praktycznych, które wskazują perspektywę niwelowania zagrożeń dla istnienia, rozwoju i normalnego funkcjonowania człowieka i organizacji społecznych. W Polsce w 2011 r. nauki o bezpieczeństwie zostały uznane za dyscyplinę naukową najpierw w dziedzinie nauk humanistycznych, a potem w nowo wyodrębnionej dziedzinie nauk społecznych.
Józef Żółtaszek, jeden z pierwszych badaczy problematyki bezpieczeństwa (w ramach, jak sam określał, naukowej organizacji bezpieczeństwa), pisał w latach 30. XX w.: „bezpieczeństwem nazywać będziemy zapewnienie całości życia, zdrowia i mienia; przy czym mamy tutaj na myśli nie tylko osoby fizyczne, ale i prawne, jak również związki społeczne i państwowe”.