Zesłanie i śmierć Układ z Aleksandryjczykami i pogrom Żydów, którym nie sprzyjał także Kaligula, nie uchroniły Flakkusa przed zemstą cesarza. W październiku 38 roku n.e. Kaligula wysłał setnika od zadań specjalnych, Bassusa, który działając z zaskoczenia, aresztował namiestnika ucztującego w rezydencji Stefaniona, wyzwoleńca cesarza Tyberiusza. Najście Bassusa było kompletnym zaskoczeniem, goście pouciekali w obawie przed aresztowaniem z powodu wspólnego ucztowania z Flakkusem. Namiestnik został aresztowany i przewieziony do Rzymu na sąd, w którym oskarżycielami byli dwaj jego sprzymierzeńcy, z którymi wcześniej zawarł układ: Izydor i Lampon. Zarzuty postawiono w oparciu o obrazę majestatu oraz złe zarządzanie. Wyrokiem była konfiskata mienia oraz zesłanie na wyspę Andros. W 39 roku n.e. cesarz anulował wszystkie wyroki dotyczące banicji. Na mocy tej decyzji Flakkus otwierał listę proskrybowanych. Na wyspę przybyli kaci, którzy – według Filona – zadali mu dokładnie taką samą liczbę ciosów, ilu wymordowano ŻydówFilon, Flakkus 189..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Filon z Aleksandrii, Flakkus, Pierwszy pogrom Żydów w Aleksandrii, WAM, Kraków 2012, s. 53-56.
Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 39 Kategoria:Rzymscy namiestnicy Egiptu