W dwudziestoleciu międzywojennym był oficerem rezerwowym 8 Pułku Ułanów w KrakowieRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 616, 712. Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 123, 592..
Po przewrocie majowym z 1926 wraz z ojcem poparł marszałka Józefa Piłsudskiego. We wrześniu 1927 wziął udział w zjeździe dzikowskim między przedstawicielami obozu rządowego z Walerym Sławkiem na czele a środowiskiem konserwatystów małopolskich. Był jednym z organizatorów i patronów struktur Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem w powiecie tarnobrzeskim.
W 1935 roku został posłem na Sejm IV kadencji (1935–1938), wybranym z listy państwowej (BBWR) 39 165 głosami z okręgu nr 79 (powiaty: łańcucki, przeworski, niżański i tarnobrzeski). Pracował w komisji oświatowej.
W 1937 po śmierci ojca został ostatnim panem na Dzikowie. Zajmował się administracją tego majątku. Poza tym pełnił liczne funkcje publiczne, m.in. był członkiem Okręgowego Towarzystwa Rolniczego w Tarnobrzegu.