Lukrecja – dwie wersje portretu Lukrecji autorstwa Rembrandta, namalowane w 1664 i w 1666 roku.

Tytułowa postać Lukrecji wiąże się ze starożytną rzymską legendą o upadku królestwa. Lukrecja była żoną Lucjusza Tarkwiniusza Kollatyna. Pod jego nieobecność została zgwałcona przez Sekstusa Tarkwiniusza, syna Tarkwiniusza Pysznego. O czynie tym powiadomiła swojego męża, kazała mu poprzysiąc zemstę, a następnie popełniła samobójstwo. Według legendy jej krzywda miała stać się bezpośrednią przyczyną wybuchu powstania pod wodzą Brutusa, które doprowadziło w 509 p.n.e. do obalenia monarchii i powołania republiki.

Postać Lukrecji i jej historia stała się bardzo popularna pod koniec XVI i w XVII wieku. Motyw ten malowali liczni malarze europejscy m.in. kilka wersji namalował Lucas Cranach starszy, Artemisia Gentileschi w 1621 roku, Tycjan, Guido Reni, Parmigianino czy Andrea Casali. Jej historią zainteresował się William Szekspir pisząc swój poemat narracyjny pt. Lukrecja zgwałcona.