Minuskuł 15 (wedle numeracji Gregory–Aland), ε 283 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku. Posiada księgi liturgiczne i marginalia (podział tekstu oraz noty liturgiczne).

Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii na 225 pergaminowych kartach (18,2 cm na 14,3 cm).

Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 23–24 linijek w kolumnie. Litery są ładne i regularne. Wielkie inicjały są pisane złotem, pierwsze strony każdej Ewangelii są bogato zdobione. Skryba popełnia błąd iota subscriptum.

Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesach. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Przed każdą z ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). Tekst ewangelii zawiera ponadto τιτλοι (tytuły).

Zawiera prolegomenę, list Hieronima do Karpiana, na marginesach oznaczono teksty do czytań liturgicznych, ponadto na końcu umieszczono księgi liturgiczne z żywotami świętych synaksarion i menologium.