Satyra w komedii społecznej miała charakter poważny, przechodzący w tonację dramatyczną lub sentymentalną, zaś wątki komediowe pojawiały się na drugim planie. Rzadziej wykorzystywano inne konwencje komediowe (komedia fredrowska, komediofarsa). Fabuła opierała się na konfliktach wartości pieniądz – prestiż społeczny – miłość, przy czym wątki uczuciowe traktowano najbardziej pobieżnie. Komedia z jednej strony piętnowała arystokratyczne przesądy, z drugiej – snobizm dorobkiewiczów. Propagowała też program pracy organicznej.
Wybrane komedie społeczne Edward Lubowski: Gonitwy (1877), Przesądy (1876) Józef Narzymski: Epidemia (1871), Pogodzeni z losem, (1878), Pozytywni (1872) Zygmunt Sarnecki: Dworacy niedoli, Ferbris aurea (1881) Kazimierz Zalewski: Górą nasi, Przed ślubem (1875), Z postępem (1874)
Bibliografia
Kategoria:Typy komedii Kategoria:Pozytywizm