Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V. Według Claremont Profile Method, tj. metody wielokrotnych wariantów, reprezentuje standardowy tekst bizantyjski. Metodą tą przebadano jednak tylko dwa rozdziały Ewangelii Łukasza (1; 20).
Historia Według kolofonu rękopis sporządzony został w roku 964 i do czasu odkrycia Ewangelii Uspienskiego był najstarszym znanym datowanym rękopisem. Rękopis należał niegdyś do kardynała Mazarina (wraz z 305, 311, 313, oraz 324). Wykorzystał go Ludolph Küster w poszerzonej re-edycji Nowego Testamentu Milla (jako Paris 7). Rękopis badał paleograf Bernard de Montfaucon, który sporządził pierwszy jego opis oraz facsimileBernard de Montfaucon, Paleographia Graeca (Paris, 1708), s. 2809, 282, no. V.. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein.
Rękopis badał Scholz oraz Dean Burgon. Scholz skolacjonował tekst Mateusza 7-21; Marka 1-6; Łukasza 3-4; 9; 11; Jana 3-9.
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 70), w Paryżu.
Nie jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle–Alanda (NA26, NA27).
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Przypisy
Bibliografia (jako Codex Regius 3424)
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z X wieku Kategoria:Bibliothèque nationale