Nagroda Literacka im. Stanisława Piętaka – polska nagroda literacka przyznawana od 1965 roku (rok po śmierci Stanisława Piętaka) do 1994 roku.

Nagroda została ustanowiona przez Zarząd Główny Związku Młodzieży Wiejskiej, Ludową Spółdzielnię Wydawniczą i redakcje „Tygodnika Kulturalnego” i „Regionów”. Wartość nagrody w 1975 roku wyniosła 20 tys. zł. Po włączeniu Związku Młodzieży Wiejskie w struktury ZSMP, od 1975 roku patronat nad Nagrodą przejął Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej.

Nagrodę przyznawano m.in. za osiągnięcia w dziedzinie poezji, prozy, krytyki literackiej, eseistyki, publicystyki radiowej, dramatu. Jurorami byli m.in.: Jacek Kajtoch w latach 1972–1973, Henryk Bereza, przewodniczącymi jury byli Jarosław Iwaszkiewicz (od 1965 roku do śmierci), Wiesław Myśliwski, sekretarzem – Roch Sulima. Dwukrotnymi laureatami nagrody byli Wiesław Myśliwski, Edward Redliński, Edward Stachura i Tadeusz Nowak.