Nagroda była uroczyście wręczana m.in. w maju, następnie udawano się do restauracji Kamienne Schodki w Warszawie, którą prowadziła Aleksandra Piętak, wdowa po poecie. W 1975 roku podczas uroczystości wręczenia nagrody była obecna wspomniana wdowa oraz Stanisław Adamczyk, redaktor naczelny „Tygodnika Kulturalnego”. W 1989 roku, oprócz Wiesława Myśliwskiego, nagrodę wręczał sekretarz Zarządu Głównego Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej, Alojzy Choda.
W czasach PRL ukazała się seria Ludowej Spółdzielni Wydawniczej „Biblioteka Laureatów Nagrody im. Stanisława Piętaka”. Wydano w niej tylko dwie nagrodzone książki: Tyle słońca Adolfa Momota w 1988 roku i Sień Mariana Pilota w 1989 roku.
Laureaci
1965 Urszula Kozioł za tom poezji Smuga i płomień Tadeusz Nowak za tom poezji Ziarenko trawy Jarosław Abramow-Newerly za dramat Anioł na dworcu 1966 Kazimierz Orłoś za tom opowiadań Koniec zabawy Marian Pilot za powieść Sień 1967 Jerzy Harasymowicz za tom poezji Pastorałki polskie Jan Kłossowicz Janusz Krasiński za powieść Wózek Adolf Momot za powieść Tyle słońca 1968 Ernest Bryll za tom poezji Mazowsze Wiesław Myśliwski za powieść Nagi sad Edward Redliński za powieść Listy z Rabarbaru 1969 Edward Stachura za tom poezji Po ogrodzie niech hula szarańcza Tadeusz Nowak za powieść A jak królem, a jak katem będziesz