Czasomierz balistyczny – urządzenie wykorzystywane do pomiaru prędkości pocisku na określonym odcinku jego trajektorii, najczęściej w początkowej fazie lotu.
Urządzenie to składa się z czasomierza właściwego i dwóch czujników, które sygnalizują przelot pocisku przez wyznaczone punkty toru. Punkty te wyznaczają bazę pomiarową o znanej długości.
Pierwszy czujnik, zazwyczaj umieszczony tuż przy wylocie lufy może sygnalizować przejście pocisku przez linię, gdyż odchylenie od teoretycznego toru jest na tym etapie lotu niewielkie. Czujnikiem tym może być cienki drucik, napięty prostopadle do toru lotu lub pojedyncza fotokomórka.
Ze względu na nieprzewidziane odchylenia rzeczywistego toru pocisku od idealnego (rozrzut), drugi czujnik musi reagować na przejście pocisku przez pewną powierzchnię. W tym celu stosuje się siatki z połączonych szeregowo drucików, tafle szklane z naniesionymi elementami przewodzącymi, tarcze bezwładnościowe lub inne rozwiązania.