był wiceprezesem, a po śmierci Maurycego Poznańskiego prezesem obu spółek: Towarzystwa Akcyjnego Marcusa Silbersteina i Piotrkowskiej Manufaktury SA, od stycznia 1935 r. połączonej z Towarzystwem Akcyjnym „Dąbrówka”.

Był właścicielem majątku ziemskiego w miejscowości Wysoka w powiecie będzińskim.

W latach 1930–1942 mieszkał stale we Francji. Podczas II wojny światowej jako Żyd został we Francji aresztowany i osadzony w obozie w Drancy, a następnie deportowany do obozu Auschwitz, gdzie zginął prawdopodobnie 8 listopada 1942 roku.

Działalność polityczna, społeczna i filantropijna W 1909 r. kandydował w Łodzi do I Dumy z ramienia Żydowskiego Komitetu Wyborczego, ale nie został wybrany. Był działaczem gospodarczym i społecznym, członkiem Urzędu Starszych Zgromadzenia Kupców m. Łodzi, Stowarzyszenia Udziałowego Przemysłowców Okręgu Łódzkiego do Zakupu Węgla, członkiem, a następnie wiceprezesem rady nadzorczej spółki tramwajów miejskich, czyli Towarzystwa Kolei Elektrycznej Łódzkiej (1913–1914). Był współzałożycielem i członkiem zarządu Banku Handlowego Wilhelma Landau w Łodzi (1913–1914), członkiem Komitetu Giełdowego, wiceprezesem Łódzkiego Komitetu Handlu i Przemysłu, członkiem Rady Pierwszego Łódzkiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu (1907–1909). Był współzałożycielem w 1899 r.