i członkiem pierwszego zarządu Towarzystwa Doraźnej Pomocy Lekarskiej, czyli łódzkiego pogotowia ratunkowego, które powstało jako trzecie na ziemiach polskich i czwarte w Europie. Wspomagał materialnie Łódzkie Żydowskie Towarzystwo Dobroczynności, Dom Sierot Wyznania Mojżeszowego, kolonie letnie dla dzieci, Żydowski Szpital im. małżonków Izraela i Leony Poznańskich, uczestniczył w akcjach charytatywnych. W latach 1899–1901 był członkiem zarządu Łódzkiej Ochotniczej Straży Ogniowej. W 1913 r. był jednym z inicjatorów powołania Komitetu Robót Publicznych oraz członkiem Komitetu Budowy Kanalizacji i Wodociągów w Łodzi (nie spowodowało żadnych działań praktycznych, kanalizację zaczęło budować miasto od 1925 r. pod kierownictwem Stefana Skrzywana).