Minuskuł 10 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 372 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 48.. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 275 pergaminowych kartach (18,9 cm na 15 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 24 linijek w kolumnie. Scrivener ocenił, że charakter pisma jest piękny.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły). Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści).
Zawiera Epistula ad Carpianum (list Hieronima do Karpiana), tablice do Kanonów Euzebiusza, noty liturgiczne, synaksarion i ilustracje.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii.