Okólna linia tramwajowa została poprowadzona pomiędzy Praça Coronel Pedro Osório a dworcem kolejowym następującymi ulicami: Rua 15 de Novembro, Rua Dom Pedro II, Rua Marcílio Dias i Rua Marechal Floriano. Rozstaw szyn na linii wynosił 1435 mm. Do końca roku otwarto trzy kolejne linie. Wkrótce po otwarciu dokupiono 5 lub 6 tramwajów piętrowych. Pelotas było jedynym miastem w Brazylii obok Porto Alegre, w którym eksploatowano tramwaje piętrowe. Tramwaje piętrowe w Pelotas były czteroosiowe, a tramwaje w Porto Alegre były dwuosiowe. W marcu 1920 zamówiono w firmie J. G. Brill Co. dwa dwuosiowe tramwaje "Birney Safety Cars". Wagony w Pelotas otrzymały nr 11 i 12. Oba wagony miały drzwi po lewej stronie. W 1922 otrzymano 4 kolejne tego typu tramwaje, które otrzymały nr 13−16. Wagony o od nr 13 do nr 16 miały drzwi po prawej stronie. W 1922 rozpoczęto przebudowę piętrowych tramwajów na jednopiętrowe. W 1926 otwarto nową linię tramwajową do Tres Vendas. W 1927 zakupiono w firmie Brush Electrical 10 dwuosiowych tramwajów, którym nadano nr 17−26. W 1930 zmienił się właściciel tramwajów. Nowym właścicielem została spółka Companhia de Energia Elétrica Rio Grandense. Po podwyżce cen biletów przez nowego właściciele w mieście ludzie zaczęli protestować w wyniku czego uszkodzeniu uległo kilka wagonów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tramwaje w Pelotas · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.