Judo Pierwszą pasją Kleina nie była sztuka, lecz judo. W 1952 roku wyjechał do Japonii – do Jokohamy przybył 23 września 1952 – i przez około półtora roku trenował w tokijskim instytucie Kōdōkan. W 1953 roku uzyskał tam stopień 4. dan. Po powrocie do Francji w 1954 roku otworzył w Paryżu własną szkołę judo. W tym samym roku opublikował napisany wspólnie z mistrzem Igorem Correą podręcznik Les Fondements du judo (Grasset, 1954), omawiający sześć form kata w judo.
Technika Artysta używał różnych barw, ale od końca lat 50. stosował już praktycznie tylko wynaleziony przez siebie błękit. Zasłynął jako autor obrazów malowanych bez użycia pędzla. Za „narzędzie” służyły mu niekiedy ciała nagich modelek, które po pomalowaniu farbą pozostawiały odciski na papierze albo płótnieA. Bandura, Dlaczego pędzel nie jest inteligentniejszy od malarza?, „Przegląd filozoficzny – nowa seria”, 23, 2014, nr 4 (92), s. 345.. Prace powstałe w ten sposób, nazwane Antropometriami, rejestrowały odciski gestów i fizyczną energię ciał. Inne dzieła Klein tworzył przy użyciu ognia – wzory powstawały z osiadającej na płótnach sadzy1001 obrazów które warto w życiu zobaczyć, Warszawa 2007, 2008, .Klein Yves, [w:] Epoki literackie, t. 10: Współczesność, red. S. Żurawski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s.