Wiktor Jarosz-Kamionka (ur. 21 października 1869 w Fałkowicach, zm. 23 września 1952 w Wierzbnej) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Kształcił się w gimnazjum w Krakowie. Ukończył Szkołę Kadetów Piechoty w Łobzowie. 1 września 1888 roku został mianowany kadetem piechoty-zastępcą oficera i przydzielony do 10 Galicyjskiego pułku piechoty w Przemyślu. Piastował m.in. stanowiska dowódcy batalionu i szkoły podoficerskiej. Brał udział w I wojnie światowej, był trzykrotnie ranny. Za 30 lat służby i zasługi na polu walki nobilitowany z predykatem von Kamionka Mała (od nazwy miejscowości, w pobliżu której odznaczył się w bitwie). Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1915 roku. Jego oddziałem macierzystym był 18 pułk piechoty Obrony Krajowej (od kwietnia 1917 roku – 18 pułk strzelców). W 1918 dowodził garnizonem Jarosław.