W Wojsku Polskim od listopada 1918. Do kwietnia 1919 dowodził na froncie 1 pułkiem Strzelców Ziemi Jarosławskiej i grupą operacyjną swego imienia. Następnie do maja 1919 dowodził VII Brygadą Piechoty, a do lipca tego roku VIII Brygada Piechoty. Do lipca 1921 dowódca obozu ćwiczeń i Centrum Wyszkolenia 6 Armii. 25 września 1921 objął stanowisko zastępcy dowódcy Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach. Od listopada 1921 był zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 19. lokatą w korpusie generałów. Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku. Po przejściu w stan spoczynku zakupił gospodarstwo we wsi Wierzbna, gdzie mieszkał do śmierci.
Był żonaty, miał dwóch synów – jeden z nich zginął w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, drugi zaś zginął jako pilot nad Anglią.