Wyspa została przez wycofującą się w nocy z 25 na 26 kwietnia 1945 załogę niemiecką zaminowana (stanowisko ogniowe i ruiny schronu), co doprowadziło do śmierci 3 rosyjskich żołnierzy zajmujących ją w dniu 27 kwietnia 1945. Po II wojnie światowej wraz z całą północną częścią byłych Prus Wschodnich włączona została do ZSRR. W latach pięćdziesiątych została zajęta przez Armię Czerwoną jako punkt kontrolny i obserwacyjny. Na początku lat siedemdziesiątych wybudowano od strony zachodniej wyspy stanowisko dla poduszkowców (zachowana platforma o wymiarach 20 × 35 metrów z płyt betonowych). Jeszcze do początku lat 90. wokół wyspy w odległości 5 metrów od brzegu istniał szczelny płot z drutu kolczastego. Obecnie wyspa jest dzierżawiona przez wysokiego oficera rosyjskiego i przeznaczona na cele letniskowe.
Wyspa Nasypnoj w literaturze Sebastian Miernicki, Pan Samochodzik i pasażer von Steubena
Przypisy
Bibliografia N. Lazarienko, A. Majewski (red.), Hydrometeorologiczny reżim Zalewu Wiślanego, Leningrad 1971, s. 279. (oryg.: Н. Н. Лазаренко, А. Маевский (ред), Гидрометеорологический режим Вислинского залива, Ленинград 1971, 279 с.)
Kategoria:Obwód królewiecki Kategoria:Sztuczne wyspy Europy Kategoria:Wyspy Morza Bałtyckiego Kategoria:Wyspy Rosji (Europa) Kategoria:Zalew Wiślany