Ukrzyżowanie Świętego Piotra – fresk Michała Anioła namalowany w latach 1545–1550 lub 1546–1550 w , znajdującej się w centralnej części Pałacu Watykańskiego. Naprzeciwko Ukrzyżowania Świętego Piotra Michał Anioł namalował drugi fresk, Nawrócenie Szawła. Zleceniodawcą obu malowideł był papież Paweł III.
Opis thumb|left|120px|Pielgrzym w żółtym stroju, znajdujący się po prawej stronie obrazu. Zdaniem historyk sztuki Luby Ristujcziny jest to autoportret Michała Anioła W przeciwieństwie do Nawrócenia Szawła, namalowanego w latach 1542–1545, ukazującego historię pochodzącą z Dziejów Apostolskich, Ukrzyżowanie Świętego Piotra odwołuje się przekazu niebiblijnego. Źródłem do ukazanej na fresku sceny jest Złota legenda XIII-wiecznego włoskiego hagiografa i pisarza religijnego Jakuba de Voragine’a. Zgodnie z tym przekazem, św. Piotr na własne życzenie został ukrzyżowany głową w dół. Scena na fresku jest statyczna, kompozycja skonstruowana tak, by widz był bezpośrednio włączony w akcję. W centrum obrazu znajduje się muskularny św. Piotr przybity do krzyża. Jego twarz wyraża gniew, wzrok kieruje w stronę widza. Apostoła otaczają świadkowie wydarzenia. Wśród nich są zwolennicy św. Piotra, jego wrogowie, gapie żądni wyłącznie rozrywki oraz lamentujące kobiety. Pomimo wielu widzów, św.