Syndrom I charakteryzuje się występowaniem u pszczół zaburzeń w poruszaniu się oraz porażeń. Chore osobniki gromadzą się w najcieplejszych miejscach ula, później natomiast są wyrzucane na zewnątrz, gdzie pełzają. Można u tych osobników zaobserwować nieskoordynowane, chwiejne ruchy, drżenie i rozciągnięcie odwłoka oraz rozstawienie skrzydeł na boki. Objawy utrzymują się kilka dni, po czym następuje śmierć wszystkich osobników. Syndrom ten znany jest od początków XX wieku.

Syndrom II charakteryzuje się występowaniem prawie bezwłosych pszczół o barwie czarnej. Przyczyna występowania tego zjawiska u pszczół zakażonych CBPV jest nieznana. W początkowej fazie choroby owady są zdolne do lotu, ale po opuszczeniu ula nie są już do niego wpuszczane, co również nie jest dobrze zbadane. Kolejną fazą jest pojawienie się drgawek, porażenia i zaburzeń koordynacji ruchów. Osobniki wykazujące ten zespół objawów giną po kilku dniach.

Ponieważ czarne pszczoły krążą wokół ula, były początkowo identyfikowane jako osobniki kradnące pokarm, co podejrzewał już Arystoteles. Określenie pszczoły-złodziejki było w różnych modyfikacjach znane w wielu krajach.

Przypisy

Kategoria:Choroby i pasożyty pszczół Kategoria:Choroby zakaźne zwierząt Kategoria:Choroby wirusowe