Ołeksandr Petlura, ukr. Олександр Петлюра (ur. w Połtawie, zm. 4 maja 1951 w Toronto) – rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy, oficer kontraktowy Wojska Polskiego, emigracyjny działacz kulturalno-religijny. Był młodszym bratem Symona Petlury.
Życiorys Uczył się w seminarium duchownym w Połtawie, ale w 1910 r. wstąpił do armii rosyjskiej. Służył w 34 Siewskim Pułku Piechoty. Nie brał udziału w I wojnie światowej. W lipcu 1915 r. ukończył 3 kijowską szkołę chorążych, a następnie w stopniu podporucznika został pomocnikiem oficera kursowego szkoły. Od pocz. lutego 1916 r. był młodszym oficerem 27 Zapasowego Pułku Piechoty, zaś od pocz. kwietnia 1917 r. 399 Nikopolskiego Pułku Piechoty. Uczestniczył wówczas w I Ukraińskim Zjeździe Wojskowym. Pod koniec czerwca tego roku objął dowodzenie sotnią 1 Ukraińskiego Zapasowego Pułku Kozackiego im. hetmana Doroszenki w nowo tworzonej armii ukraińskiej. W połowie listopada został dowódcą kurenia pułku. Wkrótce został zdemobilizowany z powodu związków rodzinnych z S. Petlurą.