Powyższa organizacja pracy Towarzystwa istniała do 1981 roku, gdy z powodu wyjazdu profesora Tymona Terleckiego do Stanów Zjednoczonych, funkcję prezesa PTNO objął prof. Edward Szczepanik. Podział Towarzystwa na Wydziały został wówczas zniesiony i opiekę dyscyplin nauk humanistyczno-społecznych i przyrodniczo-matematycznych powierzono dwóm odpowiednim wiceprezesom zarządu. Górna granica ogólnej liczby członków Towarzystwa również została usunięta i statut musiano dostosować do wymogów prawa brytyjskiego o instytucjach non-profit.
Największy stan liczebny Towarzystwo osiągnęło w 1973 r. Miało wówczas 175 członków czynnych, 31 honorowych (cudzoziemców) i 57 członków korespondentów.
W 2008 r. Towarzystwo liczyło 195 członków, w tym 18 honorowych i 13 korespondentów. Przeszło połowa (56%) członków rzeczywistych mieszkała poza Wielką Brytanią.
Podstawowa działalność PTNO polegała na organizowaniu w miarę systematycznych spotkań (od kilku do kilkunastu w roku) połączonych z odczytami i dyskusją. Czasami tezy referatu stawały się zaczynem publikacji książkowej, np. wygłoszony we wrześniu 1949 r. referat prof. Henryka Paszkiewicza Ruś w X-XII w.