Fakt, że podczas nieobecności króla, administracja we wszystkich trzech państwach nadal funkcjonowała normalnie, świadczył o zdolnościach Baldwina, który oparł swoją władzę w Outremerze na bardzo silnych fundamentach i trzymał przy sobie ludzi zdolnych sprostać tej sytuacji. W Antiochii przejął rządy patriarcha Bernard, Gotfryd Mnich nie wypuścił z rąk władzy w Edessie, a w Jerozolimie Rada Królestwa tymczasowo powierzyła rządy Eustachemu Garnierowi, seniorowi Cezarei i SydonuFulcher z Chartres, III, XVI, 1-3, s. 659-661; Wilhelm z Tyru, XII, 17, s. 538..
Walki w Charpurcie i ucieczka Joscelina Pojmanie króla Baldwina ogromnie zwiększyło prestiż emira Balaka. Swój rozgłos w świecie muzułmańskim wykorzystał on do zajęcia Aleppa w czerwcu. Następnie przystąpił do ofensywy przeciwko łacinnikom. W tym samym czasie, Joscelin obmyślił plan ucieczki. Od kiedy tylko przybył na Wschód, Ormianie zawsze darzyli go wielką sympatią. Swoją popularność wśród autochtonicznej ludności chrześcijańskiej zwiększył jeszcze bardziej, gdy pojął za żonę ormiańską księżniczkę Beatrycze. Prestiż ten nie zmalał ani trochę nawet po śmierci jego żony, gdyż jako hrabia Edessy, Joscelin nie był dla swych ormiańskich poddanych tak surowy, jak jego poprzednicy. Szczęśliwie dla niego, Charpurt leżał na ziemiach zamieszkanych w głównej mierze przez Ormian.