Kiedy dotarł do miasta, patriarcha Bernard powiadomił go, że posiada za mało żołnierzy, by móc udzielić pomocy Baldwinowi, w dodatku musi się bronić przed atakami muzułmanów. Za jego radą, Joscelin pognał do Jerozolimy, gdzie zwołał Radę i przedstawił jej zaistniałą sytuację. Pospiesznie zebrano rycerzy, którzy forsownymi marszami udali się pod wodzą Joscelina do Turbesselu, skąd planowali wyruszyć do Charpurtu. Lecz dotarłszy na miejsce dowiedzieli się, że przybyli za późno. Zdobywszy w sierpniu chrześcijańską Albarę, Balak otrzymał niepokojące wieści o zamachu w Charpurcie. Natychmiast wyruszył pod mury twierdzy - szybciej, niż się tego spodziewano. Zwrócił się do Baldwina o kapitulację, ale, usłyszawszy odmowę, przystąpił do oblężenia i zdobył zamek. Nakazał wymordować wszystkich łacinników i Ormian z wyjątkiem samego króla, jego siostrzeńca oraz Waleriana, których nakazał przenieść do trudniej dostępnego więzienia w HarranieWilhelm z Tyru, XII, I, s. 511-512; Ibn al-Kalanisi, s. 169; Michał Syryjczyk, III, s. 211; Kamal ad-Din, s. 637..