W sytuacji oficjalnej, a z czasem coraz silniej podkreślanej neutralności Brazylii, oraz braku jakiejkolwiek pomocy ze strony państw sprzymierzonych, Francji i Wielkiej Brytanii, Skowroński musiał przeciwstawiać się aktywnej i dysponującej dużymi środkami finansowymi propagandzie niemieckiej, której celem było doprowadzenie do izolacji dyplomatycznej przedstawicielstwa Polski w Brazylii. Palącym problemem stała się również organizacja codziennej pracy Poselstwa, przy braku jakichkolwiek instrukcji ze strony Rządu Polskiego, o finansach nie wspominając. Pomimo tych wszystkich niesprzyjających okoliczności, a także niejasnej sytuacji samego Rządu i Prezydenta internowanych w Rumunii, dzięki negocjacjom Skowrońskiego z szefem brazylijskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Oswaldo Aranhą, udało się utrzymać uznanie Rządu Polskiego i jego przedstawiciela w Brazylii.