Juliusz Franciszek Ripper (ur. 6 marca 1847 w Podgórzu, zm. 15 lipca 1914 w Wiedniu) – austro-węgierski wojskowy, pochodzący ze spolonizowanej rodziny przybyłej z Moraw, admirał Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine, uznawany za jednego z najwybitniejszych w jej historii.
Życiorys Juliusz Ripper był synem Franciszka (zm. 1885) i jego pierwszej żony Apolonii ze Strużeckich (zm. 1848). Miał dwie rodzone i jedną przyrodnią siostrę oraz dwóch przyrodnich braci. Rodzina Ripperów przybyła do Krakowa z Moraw na początku XIX wieku i spolonizowała się. Silne w niej były tradycje służby wojskowej: stryj Juliusza, Karol, był pułkownikiem artylerii w armii austriackiej i zginął w bitwie pod Sadową, przyrodni brat Adam doszedł do rangi generała audytora.
Mając około osiem lat Juliusz Ripper został umieszczony w szkole kadetów z internatem w Łobzowie, skąd uciekł do szkoły morskiej w Fiume. Mając 14 lat został przyjęty jako kadet do piechoty marynarki w marcu 1861. W 1864 brał udział w działaniach morskich wojny duńskiej. W 1869 został promowany do stopnia Linienschiffsfähnricha (pierwszy stopień oficerski, czasem tłumaczony w literaturze jako chorąży), w 1878 Linienschiffslieutnanta II klasy (porucznika), dwa lata później Linienschiffslieutnanta I klasy (kapitana).