308., generał mongolskich sił w Lewancie, walczył wespół z chrześcijańskimi wasalami Jabalaha III, Ongut znany wcześniej jako raban Markos, który został Patriarchą Wschodu, piastując tę funkcję w latach 1281–1317Grousset, s. 698. Bar Sauma, mnich, który wyruszył na pielgrzymkę z Chanbałyk (dzisiejszy Pekin) do Rzymu w 1287 roku, przynosząc zachodniemu światu świadectwo o wadze nestoriańskiej wiary wśród Mongołów
Praktyki thumb|Nestoriański nagrobek z ok. 1312 roku z inskrypcjami alfabetem syryjskim, odnaleziony w Issyk-kul. Wedle antropologa Jacka Weatherforda chrześcijaństwo nomadycznych Mongołów mogło znacząco się różnić od praktyk przyjętych na zachodzie. Mongołowie nie budowali kościołów, ani monastyrów, lecz opierali się na zapoczątkowanym przez Tomasza Apostoła systemie wędrujących mnichach. Ich styl bazował bardziej na praktykach niż wierzeniach. Głównym elementem przyciągającym dla wielu były opowieści o zmartwychwstałym Jezusie leczącym chorych, przez co praktyki chrześcijańskie zostały połączone z opieką nad chorymi. Jezus był uważany za potężnego szamana, zaś jego imię brzmiało podobnie do mongolskiego jesu oznaczającego świętą cyfrę „9”Porównaj imię ojca Czyngis-chana, Jesügeja Baatura.Weatherford, s. 135..