Wbrew poglądom Weatherforda istnieją dowody na funkcjonowanie permanentnego kościoła nestoriańskiego w KarakorumWilliam of Rubruck, Journey, rozdział 15 (chrześcijanie na dworze chana). oraz innego w Ołon SumeTjalling Halbertsma, Nestorian remains of Inner Mongolia: discovery, reconstruction and appropriation, s. 88ff.. Fakt stosowania jurt-kościołów jest także dobrze udokumentowany.
Wedle Weatherforda Mongołowie zaadaptowali na swoje potrzeby chrześcijański krzyż, jako święty symbol wskazujący cztery strony świata. Wśród poruszanych w Biblii zagadnień czuli powinowactwo z przemieszczającymi się plemionami izraelitów. Chrześcijaństwo zezwalało także na spożywanie mięsa, w przeciwieństwie do pełnego wegetarianizmu wyznawców Buddy, a w przeciwieństwie do muzułmanów wino było częścią obrzędów, czemu przyklaskiwali nie stroniący od alkoholu MongołowieWeatherford, s. 29: „Jezus był uważany za potężnego szamana, zaś krzyż był świętym symbolem czterech kierunków świata. Jako lud pasterski, plemiona stepowe czuły się bardzo komfortowo z pasterskimi zwyczajami i wierzeniami starożytnych Hebrajczyków, jak je opisano w biblii.