3 stycznia 1919 został szefem sanitarnym Grupy pułkownika Leona Berbeckiego. 21 marca tego roku został przeniesiony do Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko starszego referenta Sekcji IVDz. Rozk. Wojsk. Nr 38 z 5 kwietnia 1919, poz. 1216.. W marcu 1920 został wyznaczony na stanowisko starszego referenta w Szefostwie Sanitarnym Frontu Wołyńskiego, a później 2 Armii. 24 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W tym samym miesiącu powierzono mu obowiązki starszego referenta w Szefostwie Sanitarnym Armii Rezerwowej. W lipcu 1920 został wyznaczony na stanowisko dowódcy szpitala wojskowego w Kamieńcu Podolskim. W październiku tego roku został dowódcą 4 szpitala ewakuacyjnego, a w marcu 1921 lekarzem Oddziału Sztabowego Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. W sierpniu tego roku został zdemobilizowany.