Alfonso de Valdés (ur. ok. 1490 w Cuenca, zm. 3 października 1532 r. w Wiedniu) – renesansowy pisarz hiszpański.
Życiorys Alfonso de Valdés był bratem (według niektórych źródeł bliźniakiemWedług świadectw z epoki odnalezionych przez Manuela Amores („Papeles del Huécar”, nº 15, abril-mayo 2004, p. 28).) innego wybitnego humanisty hiszpańskiego, Juana. Niewiele wiadomo o jego dzieciństwie i młodości; dopiero od ok. 1520 r. zachowana korespondencja pozwala śledzić jego losy. Prawdopodobnie już w bardzo młodym wieku zaczął służbę na dworze cesarza Karola V, jako urzędnik królewskiej kancelarii. Jako dworzanin nieustannie podróżował w ślad za swoim władcą i brał udział w najważniejszych wydarzeniach politycznych tego okresu. W 1521 r. był obecny na Sejmie Rzeszy w Wormacji, co opisuje w liście do swego nauczyciela, Piotra de Anghiera. Około 1526 r. mianowano go sekretarzem cesarza, odpowiedzialnym za redagowanie oficjalnych pism po łacinie.