w wielu punktach ich poglądy pokrywały się z poglądami reformatorów protestanckich, większość z nich jednak, mimo krytycznej postawy wobec papiestwa i kleru, nie zdecydowała się na poparcie Lutra. Pomimo to wielu prześladowanych było przez Inkwizycję.

Valdés utrzymywał osobiste kontakty z Erazmem, o czym świadczy obfita korespondencja, i aktywnie propagował w swym otoczeniu poglądy mistrza. Był także przyjacielem Jana Dantyszka.

Wśród jego pism, tylko częściowo opublikowanych, wyróżniają się przede wszystkim dwa dialogi, wydane po raz pierwszy anonimowo ok. 1529 r. i przez długi czas przypisywane Juanowi:

Diálogo de las cosas ocurridas en Roma (Dialog o wydarzeniach w Rzymie), zwany także Diálogo de Lactancio y un Arcediano – związany bezpośrednio ze splądrowaniem Rzymu przez wojska Karola V w 1527 r. (tzw. Sacco di Roma). Celem dialogu jest obrona cesarza przed odpowiedzialnością za wydarzenie, które wstrząsnęło chrześcijańską Europą. Młody Lactancio, zwolennik cesarza, dowodzi swemu rozmówcy, że winę za splądrowanie Wiecznego Miasta ponosi wyłącznie papież Klemens VII i jego ambicje polityczne, niezgodne z jego rolą jako głowy Kościoła. Zniszczenie stolicy papieskiej tłumaczy wolą Boga, by ukarać występny kler.