W międzyczasie, według Wilhelma z Tyru, między Rajmundem i jego żoną pojawiła się „wrogość zrodzona z zazdrości małżeńskiej”. Jej siostra, Melisanda, która uczestniczyła w zgromadzeniu w Trypolisie, próbowała być mediatorką w tym sporze, ale ich relacje pozostały napięte. Po zamknięciu zgromadzenia Melisanda i Hodierna wyjechały z Trypolisu do Jerozolimy. Rajmund wyjechał z nimi na krótki dystans, a w drodze powrotnej do Trypolisu został zabity przy południowej bramie do miasta, wraz z dwoma jego rycerzami. Dokonała tego grupa fanatycznych Zamachowców zatrudnionych przez władcę Nizarytów do mordowania swoich wrogów. Motyw zbrodni jest nieznany. Ponieważ Nizaryci wcześniej nie zabijali chrześcijańskich władców, współcześni historycy przypuszczają, że ustanowienie garnizonu templariuszy w Tartus mogło ich podburzyć.
Rodzina Dokładna data ślubu Rajmunda i Hodierny nie jest znana. Jedna z przypuszczalnych dat to rok 1137, lecz według historyka Petera Locka miało to miejsce wiosną 1133 roku, po tym jak szwagier Hodierny, Fulko V, udzielił pomocy wojskowej ojcu Rajmunda przeciwko Zengiemu.