Rajmund zgodził się i towarzyszył Baldwinowi na spotkaniu i wspólnie nadzorowali przekazanie zamków Bizantyjczykom.
Flota Fatymidów splądrowała Trypolis podczas najazdu na miasta przybrzeżne latem 1151. Egipcjanie zniszczyli statki i zabili lub schwytali setki ludzi w porcie. W grudniu wojska krzyżowców zaatakowały Dolinę Bekaa, chwytając więźniów i zdobywając łupy podczas tej kampanii, zanim muzułmański gubernator Baalbek ich rozgromił. Nur ad-Din najechał hrabstwo w kwietniu lub w maju 1152 i przejął miasto Tartus, pozostawiając tam garnizon. Baldwin III przybył do Trypolisu i odbył „sąd generalny”, w którym uczestniczyli czołowi baronowie Królestwa Jerozolimskiego i hrabstwa Trypolis. Po przybyciu króla, wojska Nur ad-Dina opuściły Tartus, ale zniszczyły fortecę. Ponieważ jej odbudowa okazała się kosztowna , Rajmund oddał miasto najpierw miejscowemu biskupowi, a następnie templariuszom, którzy przekształcili ją w jedną ze swoich najważniejszych siedzib.